Matematiksel şans

Güne Alanyaspor ile başladık. Bolu’da oynadığı futbol süper, alınan 3-0’lık galibiyet ultra. Alanyaspor’u izlerken keyif alıyoruz. Ama eminiz keyif almayanlar var. Örnek, Adana Demirspor ve Osmanlıspor. İkisi de yenilmiş, dizleri titremeye başlamış. Haftayı ilk üç içinde iki Antalya takımı olarak bitirmek için tek adım kalmış, Antalyaspor’un Altınordu’yu yenmesi. Bu sonuçlardan sonra şampiyonluğa inananların topu ısırması lazım. Bırakın Altınordu’yu, Süper Lig’in lideri Galatasaray gelse yeneceksiniz. Net. Ama ısıran Altınordu. Rakip korner atarken uyursanız elin oğlu affetmez. İlk 20 dakikada iyi oynayan, öne geçen, futbolun gereklerini yerine getiren İzmir ekibi. Antalyaspor orta saha sadece rakibi kesiyor. Yaratıcılık? Sıfır. Erman ve Arif’in ikisi birden kötü olunca kan beyne pompalanamadı. Emrah zaten bildiğiniz gibi. Yani Antalyaspor 4-2-0-1 oynadı ilk yarıda. Bunu Yusuf Şimşek de gördü. Arif’e 33 dakika dayandı, devre arasında golcü Berk’i oyuna alıp stoper Can’ı çıkardı, Osman’ı stopere çekip ikinci bölgede bir fazla kişiyle oynamayı denedi. Berk stoperleri meşgul ederken, ilk yarıda stoperlerin kucağında kaybolan Diarra’ya daha rahat oynama imkanı sağlandı. Ama değişmesi gereken o kadar çok adam var ki, Şimşek ne yapsın? İkinci golü beklerken geldi ama ters taraftan. Altınordu’da Kerim ne kadar güzel vurup golü yaptıysa Tolgahan da o kadar güzel uzandı Erman’ın penaltısına. 90 artılarda gele iki karşılıklı gol futbolun adaletiydi. Altınordu gençleri bunu hak etmişti. Matematiksel olarak hala ilk iki şansı var takımın ama daha iki kere ikinin sonucunu bulamayan çocuktan üniversite sınavını kazanmasını beklemek gibi bir şey bu. — Murat ÖZGEN / Sabah AKDENİZ